Posted by on 9 kwietnia 2018

Natomiast wśród pacjentów z prawidłowym poziomem dehydrogenazy mleczanowej zgony odnotowano tylko u 16 z 133 pacjentów (12%) otrzymujących leczenie skojarzone i 19 z 140 pacjentów (14%) otrzymujących sam dabrafenib (Figura S2B w dodatkowym dodatku). Odsetek odpowiedzi
Tabela 2. Tabela 2. Reakcja na chorobę, zgodnie z mutacją typu BRAF. Ogólny odsetek odpowiedzi ocenianych przez badaczy wynosił 67% (95% CI, 60 do 73) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib w porównaniu z 51% (95% CI, 45 do 58) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib (P = 0,002) ( Tabela 2). W grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib 22 pacjentów (10%) miało pełną odpowiedź, a 118 (56%) miało częściową odpowiedź. W grupie wyłącznie dabrafenibu 18 (9%) miało pełną odpowiedź, a 90 (43%) miało częściową odpowiedź. Mediana czasu trwania odpowiedzi wynosiła 9,2 miesiąca w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i 10,2 miesiąca w grupie otrzymującej wy ącznie dabrafenib na podstawie danych, które były wysoce cenzurowane, ponieważ większość odpowiedzi ocenianych przez badaczy (60%) wciąż trwała. W każdej z dwóch grup badanych wskaźniki odpowiedzi były nieco niższe w podgrupie BRAF V600K niż w przeważającej podgrupie V600E (Tabela 2).
Inne terapie przeciwnowotworowe
Mniejsza liczba pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej dabrafenibem otrzymała drugi rodzaj terapii przeciwnowotworowej (43 [20%] vs. 65 [31%]) (Tabela S2 w Dodatku uzupełniającym). Przeciwnie, więcej pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej wyłącznie dabrafenibem kontynuowało leczenie poza progresją (41 [19%]) w porównaniu z 34 [16%]), w tym w momencie odcięcia danych (19 [46%]). ] vs. 7 [21%]). Ipilimumab był najczęstszą kolejną terapią przeciwnowotworową w obu grupach; jednak mniej pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib otrzymywało ipilimumab (19 [9%] vs. 32 [15%]). Podobna liczba pacjentów w obu grupach otrzymywała następnie leczenie wemurafenibem: 12 (6%) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i 13 (6%) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib. Żaden z pacjentów nie otrzymał przeciwciał monoklonalnych ukierunkowanych na zaprogramowaną śmierć i zaprogramowany ligand śmierci 1.
Zdarzenia niepożądane
Wśród pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku, trwałe przerwanie leczenia zgłoszono u 19 z 209 pacjentów (9%) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i u 11 z 211 pacjentów (5%) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib. Dodatkowo, zmniejszenie dawki było wymagane u 52 pacjentów (25%) i 28 pacjentów (13%), odpowiednio, a przerwanie badanego leku z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 103 pacjentów (49%) i 70 pacjentów (33%), odpowiednio. Zarówno w grupie otrzymu jącej dabrafenib-trametynib, jak i wyłącznie dabrafenib, najczęstszym powodem przerwania dawek była gorączka (u 67 pacjentów [32%] i 28 pacjentów [13%]) oraz zmniejszenie dawki (u 27 pacjentów [13%] i 6 pacjentów [3%]) [patrz też: USG piersi, Fordanserki, endometrioza leczenie ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza leczenie Fordanserki USG piersi

Posted by on 9 kwietnia 2018

Natomiast wśród pacjentów z prawidłowym poziomem dehydrogenazy mleczanowej zgony odnotowano tylko u 16 z 133 pacjentów (12%) otrzymujących leczenie skojarzone i 19 z 140 pacjentów (14%) otrzymujących sam dabrafenib (Figura S2B w dodatkowym dodatku). Odsetek odpowiedzi
Tabela 2. Tabela 2. Reakcja na chorobę, zgodnie z mutacją typu BRAF. Ogólny odsetek odpowiedzi ocenianych przez badaczy wynosił 67% (95% CI, 60 do 73) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib w porównaniu z 51% (95% CI, 45 do 58) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib (P = 0,002) ( Tabela 2). W grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib 22 pacjentów (10%) miało pełną odpowiedź, a 118 (56%) miało częściową odpowiedź. W grupie wyłącznie dabrafenibu 18 (9%) miało pełną odpowiedź, a 90 (43%) miało częściową odpowiedź. Mediana czasu trwania odpowiedzi wynosiła 9,2 miesiąca w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i 10,2 miesiąca w grupie otrzymującej wy ącznie dabrafenib na podstawie danych, które były wysoce cenzurowane, ponieważ większość odpowiedzi ocenianych przez badaczy (60%) wciąż trwała. W każdej z dwóch grup badanych wskaźniki odpowiedzi były nieco niższe w podgrupie BRAF V600K niż w przeważającej podgrupie V600E (Tabela 2).
Inne terapie przeciwnowotworowe
Mniejsza liczba pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej dabrafenibem otrzymała drugi rodzaj terapii przeciwnowotworowej (43 [20%] vs. 65 [31%]) (Tabela S2 w Dodatku uzupełniającym). Przeciwnie, więcej pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej wyłącznie dabrafenibem kontynuowało leczenie poza progresją (41 [19%]) w porównaniu z 34 [16%]), w tym w momencie odcięcia danych (19 [46%]). ] vs. 7 [21%]). Ipilimumab był najczęstszą kolejną terapią przeciwnowotworową w obu grupach; jednak mniej pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib otrzymywało ipilimumab (19 [9%] vs. 32 [15%]). Podobna liczba pacjentów w obu grupach otrzymywała następnie leczenie wemurafenibem: 12 (6%) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i 13 (6%) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib. Żaden z pacjentów nie otrzymał przeciwciał monoklonalnych ukierunkowanych na zaprogramowaną śmierć i zaprogramowany ligand śmierci 1.
Zdarzenia niepożądane
Wśród pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku, trwałe przerwanie leczenia zgłoszono u 19 z 209 pacjentów (9%) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i u 11 z 211 pacjentów (5%) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib. Dodatkowo, zmniejszenie dawki było wymagane u 52 pacjentów (25%) i 28 pacjentów (13%), odpowiednio, a przerwanie badanego leku z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 103 pacjentów (49%) i 70 pacjentów (33%), odpowiednio. Zarówno w grupie otrzymu jącej dabrafenib-trametynib, jak i wyłącznie dabrafenib, najczęstszym powodem przerwania dawek była gorączka (u 67 pacjentów [32%] i 28 pacjentów [13%]) oraz zmniejszenie dawki (u 27 pacjentów [13%] i 6 pacjentów [3%]) [patrz też: USG piersi, Fordanserki, endometrioza leczenie ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza leczenie Fordanserki USG piersi