Posted by on 5 września 2018

Po dostosowaniu do charakterystyki naboru i odsetka praktyk seksualnych i objawów zakażeń przenoszonych drogą płciową współczynnik ryzyka wynosił 0,72 (95% CI, 0,56 do 0,92, P = 0,008). Po dostosowaniu do zmiennych towarzyszących zmieniających się w czasie podczas obserwacji, współczynnik ryzyka wynosił 0,77 (95% CI, 0,62 do 0,97, P = 0,03). W analizie traktowanej as as, nieskorygowany współczynnik ryzyka dla wykrycia zakażenia wynosił 0,73 (95% CI, 0,59 do 0,93, P = 0,01); po dostosowaniu do wyjściowej charakterystyki współczynnik ryzyka wynosił 0,72 (95% CI, 0,59 do 0,91, P = 0,009). W oddzielnych analizach danych z badań Rakai-1 i Rakai-2 obrzezanie mężczyzn zmniejszyło częstość zakażenia HSV-2 w obu badaniach. W badaniu Rakai-1 skumulowane prawdopodobieństwo zakażenia HSV-2 po 24 miesiącach w populacji, która miała zamiar leczyć, było niższe w grupie interwencyjnej (7,7%) niż w grupie kontrolnej (9,9%), z niedostosowanym ryzykiem stosunek 0,77 (95% CI, 0,59 do 0,99). W badaniu Rakai-2 skumulowane prawdopodobieństwo zakażenia HSV-2 wyniosło 8,6% w grupie interwencyjnej i 14,0% w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka nieskorygowanego, 0,59; 95% CI, 0,27 do 1,27). Nie było znaczącej różnicy w skuteczności pomiędzy próbą Rakai-1 a próbą Rakai-2 (P = 0,52 dla interakcji).
Rycina 3. Rycina 3. Częstość występowania wskaźników zakaźności i częstości występowania wirusów Herpes Simplex typu 2 (HSV-2), zgodnie z charakterystyką socjodemograficzną i kliniczną. Używanie prezerwatyw, spożywanie alkoholu podczas stosunku płciowego oraz transakcyjne stosunki seksualne oceniano tylko u osób, które były aktywne seksualnie. Poziome linie reprezentują 95% przedziały ufności, ze strzałkami wskazującymi przedłużenia odstępów powyżej 2,0.
Skumulowane wskaźniki serokonwersji HSV-2 na 100 osobolat, praktyki seksualne i objawy infekcji przenoszonych drogą płciową przedstawiono na ryc. 3. Ogólnie, częstość zakażenia HSV-2 była mniejsza wśród obrzezanych osobników i nie było znaczących różnic w wskaźnikach zagrożeń w analizach podgrup. Osoby, które zgłosiły objawy zakażeń przenoszonych drogą płciową, częściej infekowały HSV-2 niż osoby bezobjawowe. Po 24 miesiącach skumulowane wskaźniki rozpowszechnienia zgłoszonych samodzielnie objawów choroby wrzodowej narządów płciowych były wyższe wśród osób z serokonwersją HSV-2 (10,3%) niż wśród osób bez serokonwersji (2,7%) (względne ryzyko, 3,78; 95% CI, 2,87) 4,98; P <0,001).
Tabela 2. Tabela 2. Częstość występowania ryzyka seksualnego w ocenie zakażenia wirusem opryszczki pospolitej typu 2 (HSV-2). W przypadku populacji objętej badaniem HSV-2 wskaźniki praktyk seksualnych, które były stratyfikowane według statusu obrzezania, przedstawiono w Tabeli 2. Po 6 miesiącach zgłoszone stosowanie prezerwatyw było wyższe w grupie interwencyjnej niż w grupie kontrolnej (P <0,001), ale po tym czasie nie zaobserwowano znaczących różnic między dwoma badanymi grupami. Nie było znaczących różnic między grupami w podanej liczbie partnerów seksualnych, ale niezamieszkane stosunki seksualne były częściej zgłaszane przez pacjentów w grupie interwencyjnej niż w grupie kontrolnej, a różnice te były znaczące po 12 i 24 miesiącach (P = 0,04 i P = 0,03, odpowiednio). We wszystkich okresach obserwacji odsetek podawanego spożycia alkoholu w stosunku płciowym był wyższy w grupie kontrolnej niż w grupie interwencyjnej, różnice były znaczące po 6, 12 i 24 miesiącach [patrz też: prądy rehabilitacja, cialis apteka cena, stomatolog po angielsku ]

Powiązane tematy z artykułem: cialis apteka cena prądy rehabilitacja stomatolog po angielsku

Posted by on 5 września 2018

Po dostosowaniu do charakterystyki naboru i odsetka praktyk seksualnych i objawów zakażeń przenoszonych drogą płciową współczynnik ryzyka wynosił 0,72 (95% CI, 0,56 do 0,92, P = 0,008). Po dostosowaniu do zmiennych towarzyszących zmieniających się w czasie podczas obserwacji, współczynnik ryzyka wynosił 0,77 (95% CI, 0,62 do 0,97, P = 0,03). W analizie traktowanej as as, nieskorygowany współczynnik ryzyka dla wykrycia zakażenia wynosił 0,73 (95% CI, 0,59 do 0,93, P = 0,01); po dostosowaniu do wyjściowej charakterystyki współczynnik ryzyka wynosił 0,72 (95% CI, 0,59 do 0,91, P = 0,009). W oddzielnych analizach danych z badań Rakai-1 i Rakai-2 obrzezanie mężczyzn zmniejszyło częstość zakażenia HSV-2 w obu badaniach. W badaniu Rakai-1 skumulowane prawdopodobieństwo zakażenia HSV-2 po 24 miesiącach w populacji, która miała zamiar leczyć, było niższe w grupie interwencyjnej (7,7%) niż w grupie kontrolnej (9,9%), z niedostosowanym ryzykiem stosunek 0,77 (95% CI, 0,59 do 0,99). W badaniu Rakai-2 skumulowane prawdopodobieństwo zakażenia HSV-2 wyniosło 8,6% w grupie interwencyjnej i 14,0% w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka nieskorygowanego, 0,59; 95% CI, 0,27 do 1,27). Nie było znaczącej różnicy w skuteczności pomiędzy próbą Rakai-1 a próbą Rakai-2 (P = 0,52 dla interakcji).
Rycina 3. Rycina 3. Częstość występowania wskaźników zakaźności i częstości występowania wirusów Herpes Simplex typu 2 (HSV-2), zgodnie z charakterystyką socjodemograficzną i kliniczną. Używanie prezerwatyw, spożywanie alkoholu podczas stosunku płciowego oraz transakcyjne stosunki seksualne oceniano tylko u osób, które były aktywne seksualnie. Poziome linie reprezentują 95% przedziały ufności, ze strzałkami wskazującymi przedłużenia odstępów powyżej 2,0.
Skumulowane wskaźniki serokonwersji HSV-2 na 100 osobolat, praktyki seksualne i objawy infekcji przenoszonych drogą płciową przedstawiono na ryc. 3. Ogólnie, częstość zakażenia HSV-2 była mniejsza wśród obrzezanych osobników i nie było znaczących różnic w wskaźnikach zagrożeń w analizach podgrup. Osoby, które zgłosiły objawy zakażeń przenoszonych drogą płciową, częściej infekowały HSV-2 niż osoby bezobjawowe. Po 24 miesiącach skumulowane wskaźniki rozpowszechnienia zgłoszonych samodzielnie objawów choroby wrzodowej narządów płciowych były wyższe wśród osób z serokonwersją HSV-2 (10,3%) niż wśród osób bez serokonwersji (2,7%) (względne ryzyko, 3,78; 95% CI, 2,87) 4,98; P <0,001).
Tabela 2. Tabela 2. Częstość występowania ryzyka seksualnego w ocenie zakażenia wirusem opryszczki pospolitej typu 2 (HSV-2). W przypadku populacji objętej badaniem HSV-2 wskaźniki praktyk seksualnych, które były stratyfikowane według statusu obrzezania, przedstawiono w Tabeli 2. Po 6 miesiącach zgłoszone stosowanie prezerwatyw było wyższe w grupie interwencyjnej niż w grupie kontrolnej (P <0,001), ale po tym czasie nie zaobserwowano znaczących różnic między dwoma badanymi grupami. Nie było znaczących różnic między grupami w podanej liczbie partnerów seksualnych, ale niezamieszkane stosunki seksualne były częściej zgłaszane przez pacjentów w grupie interwencyjnej niż w grupie kontrolnej, a różnice te były znaczące po 12 i 24 miesiącach (P = 0,04 i P = 0,03, odpowiednio). We wszystkich okresach obserwacji odsetek podawanego spożycia alkoholu w stosunku płciowym był wyższy w grupie kontrolnej niż w grupie interwencyjnej, różnice były znaczące po 6, 12 i 24 miesiącach [patrz też: prądy rehabilitacja, cialis apteka cena, stomatolog po angielsku ]

Powiązane tematy z artykułem: cialis apteka cena prądy rehabilitacja stomatolog po angielsku