Posted by on 17 września 2018

Najczęstszą przyczyną stałego odstawienia była gorączka w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib (u 5 pacjentów [2%]) oraz zmniejszona frakcja wyrzutowa w grupie leczonej wyłącznie dabrafenibem (u 3 pacjentów [1%]). Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi w dwóch badanych grupach były: gorączka, zmęczenie, nudności, ból głowy, dreszcze, biegunka, bóle stawów, wysypka i nadciśnienie (tabela 3). Mniejsza liczba pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej dabrafenibem miała incydent skórnego raka płaskonabłonkowego (2% vs. 9%) lub hiperkeratozy skórnej (3% w porównaniu do 32%). Brodacze, łysienie i zespół dłoniowo-podeszwowy były również rzadsze w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib. Jednak gorączka, nadciśnienie, obrzęki obwodowe i biegunka były częstsze w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej dabrafenibem (odsetek p acjentów z gorączką, 51% vs. 28%) (Tabela 3 i Figura S3 w Dodatek dodatkowy). Nie było przypadków okluzji siatkówki. Spośród 107 pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib, u których wystąpiła gorączka, 67 (63%) miało drugi epizod, a 50 (47%) miało trzy lub więcej epizodów. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu gorączki wynosiła 4,3 tygodnia, a mediana czasu wynosiła 3 dni. W ostrym epizodzie gorączki, 63% pacjentów miało przerwę w dawkowaniu, a 25% miało zmniejszenie dawki, a gorączka u 97% pacjentów. Glukokortykoidy były stosowane przez 3 tygodnie lub dłużej w profilaktyce gorączki w grupie 30 pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib po pierwszym lub drugim zdarzeniu. Analiza farmakokinetyczna wykazała możliwy związek gorączki z ekspozycją na metabolit hydroksy-dabrafenibu oraz, w mniejszym stopniu, dabrafenib w dwóch badanych grupach. Podobnie, ekspozycja na trametynib była związana z gorączką w grupie skojarzonej (patrz sekcje metod i wyników oraz rysunki S4 i S5 w dodatkowym dodatku).
Zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia wystąpiły u 73 pacjentów (35%) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i 79 pacjentów (37%) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib. Nie skórne nowotwory i nowe pierwotne czerniaki były rzadkie (Tabela S3 w Dodatku Uzupełniającym). Cztery zgony związane z działaniami niepożądanymi wystąpiły w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib: trzy z wylewu krwi do mózgu (dwa w trakcie przyjmowania badanego leczenia i jeden 5 dni po ustaniu) oraz jeden z zapalenia płuc (22 dni po zaprzestaniu leczenia). Wszystkie cztery zdarzenia zostały uznane przez badacza za niezwiązane z leczeniem. W grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib nie wystąpiły zgony związane z działaniami niepożądanymi (Tabela S3 w Dodatku Uzupełniającym).
Dyskusja
W tym badaniu 3 fazy stwierdzono istotne zmniejszenie względnego progresj i choroby o 25% u pacjentów z przerzutowym czerniakiem z mutacjami BRAF V600E lub V600K, którzy otrzymali leczenie pierwszego rzutu z zastosowaniem kombinacji dabrafenibu i trametynibu w porównaniu z samym dabrafenibem. [hasła pokrewne: młody jęczmień sok, druskienniki sanatoria, odwyk alkoholowy warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: druskienniki sanatoria młody jęczmień sok odwyk alkoholowy warszawa

Posted by on 17 września 2018

Najczęstszą przyczyną stałego odstawienia była gorączka w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib (u 5 pacjentów [2%]) oraz zmniejszona frakcja wyrzutowa w grupie leczonej wyłącznie dabrafenibem (u 3 pacjentów [1%]). Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi w dwóch badanych grupach były: gorączka, zmęczenie, nudności, ból głowy, dreszcze, biegunka, bóle stawów, wysypka i nadciśnienie (tabela 3). Mniejsza liczba pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej dabrafenibem miała incydent skórnego raka płaskonabłonkowego (2% vs. 9%) lub hiperkeratozy skórnej (3% w porównaniu do 32%). Brodacze, łysienie i zespół dłoniowo-podeszwowy były również rzadsze w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib. Jednak gorączka, nadciśnienie, obrzęki obwodowe i biegunka były częstsze w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib niż w grupie leczonej dabrafenibem (odsetek p acjentów z gorączką, 51% vs. 28%) (Tabela 3 i Figura S3 w Dodatek dodatkowy). Nie było przypadków okluzji siatkówki. Spośród 107 pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib, u których wystąpiła gorączka, 67 (63%) miało drugi epizod, a 50 (47%) miało trzy lub więcej epizodów. Mediana czasu do wystąpienia pierwszego epizodu gorączki wynosiła 4,3 tygodnia, a mediana czasu wynosiła 3 dni. W ostrym epizodzie gorączki, 63% pacjentów miało przerwę w dawkowaniu, a 25% miało zmniejszenie dawki, a gorączka u 97% pacjentów. Glukokortykoidy były stosowane przez 3 tygodnie lub dłużej w profilaktyce gorączki w grupie 30 pacjentów w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib po pierwszym lub drugim zdarzeniu. Analiza farmakokinetyczna wykazała możliwy związek gorączki z ekspozycją na metabolit hydroksy-dabrafenibu oraz, w mniejszym stopniu, dabrafenib w dwóch badanych grupach. Podobnie, ekspozycja na trametynib była związana z gorączką w grupie skojarzonej (patrz sekcje metod i wyników oraz rysunki S4 i S5 w dodatkowym dodatku).
Zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia wystąpiły u 73 pacjentów (35%) w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib i 79 pacjentów (37%) w grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib. Nie skórne nowotwory i nowe pierwotne czerniaki były rzadkie (Tabela S3 w Dodatku Uzupełniającym). Cztery zgony związane z działaniami niepożądanymi wystąpiły w grupie otrzymującej dabrafenib-trametynib: trzy z wylewu krwi do mózgu (dwa w trakcie przyjmowania badanego leczenia i jeden 5 dni po ustaniu) oraz jeden z zapalenia płuc (22 dni po zaprzestaniu leczenia). Wszystkie cztery zdarzenia zostały uznane przez badacza za niezwiązane z leczeniem. W grupie otrzymującej wyłącznie dabrafenib nie wystąpiły zgony związane z działaniami niepożądanymi (Tabela S3 w Dodatku Uzupełniającym).
Dyskusja
W tym badaniu 3 fazy stwierdzono istotne zmniejszenie względnego progresj i choroby o 25% u pacjentów z przerzutowym czerniakiem z mutacjami BRAF V600E lub V600K, którzy otrzymali leczenie pierwszego rzutu z zastosowaniem kombinacji dabrafenibu i trametynibu w porównaniu z samym dabrafenibem. [hasła pokrewne: młody jęczmień sok, druskienniki sanatoria, odwyk alkoholowy warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: druskienniki sanatoria młody jęczmień sok odwyk alkoholowy warszawa